بذرهای سنت: آوردن چیلاکایوتا به میزهای منطقه خلیج

ساحل شهرستان سن متئو به خاطر کدوی فصلی‌اش مشهور است. گردشگران و مردم محلی به طور یکسان به خلیج هالف مون می‌آیند تا در مزارع نارنجی روشن، جشنواره‌های پاییزی و کدوهای غول‌پیکر شایسته روبان‌های آبی غوطه‌ور شوند. این منطقه حتی عنوان پایتخت کدو تنبل جهان را نیز به خود اختصاص داده است. اما درست در بزرگراه ۱ ، یکی دیگر از اعضای خانواده کدوها جایگاه خود را در کانون توجه ساحلی به دست آورده است. چه آن را با نام چیلاکایوتا، خربزه باله کوسه یا کدو برگ انجیری بشناسید، این گونه سبز راه راه سفید، یک نیروی مغذی است که باید روی آن حساب کرد. با ریشه‌هایی که به اوآخاکا برمی‌گردد و طعمی که با رسیدن از شور به شیرین تغییر می‌کند، تنوع آشپزی آن بی‌نظیر است. و به لطف بریسا رنچ - آخرین مستاجر POST - در تمام طول سال راه خود را به آشپزخانه‌های محلی باز می‌کند.

با مزرعه بریزا آشنا شوید

اینجا در POST، ما مفتخریم که از این کشاورزان در ملک خود در بالای Cloverdale Bluffs استقبال کنیم. این ملک که مدت زیادی آیش داشته، نیاز به مراقبت دارد، بنابراین تیم در حال حاضر ساعت‌های زیادی را با تراکتور صرف می‌کند تا خاک را قبل از کاشت محصولات پوششی، جوان‌سازی کند. در این میان، فعالیت آنها شامل سه ملک دیگر با مجموع حدود ۴۰ هکتار است. این یک داستان الهام‌بخش است. آنچه که به عنوان یک کار جانبی سه نفره در زمینی به مساحت نیم هکتار آغاز شد، به یک پروژه کاملاً قوی تبدیل شده است. در واقع، آنها در حال حاضر در حال ساخت یک مرکز غذایی هستند که میوه‌ها و سبزیجات تازه را به مؤسساتی مانند بانک‌های غذا توزیع می‌کند. این شامل جمع‌آوری محصولات از بیش از بیست مزرعه کوچک در بالا و پایین ساحل است!

ما همچنین تعهد آزموده و واقعی Brisa Ranch را برای نمایش سنت‌ها و سلیقه‌های جوامع متنوع در منطقه خلیج سانفرانسیسکو دوست داریم. در واقع، آنها عمداً مجموعه‌ای از محصولات مرتبط با فرهنگ را در تولیدات خود گنجانده‌اند. آنها در کنار چیلاکایوتا، بوکچوی، کولارد، گشنیز و موارد دیگر را پرورش می‌دهند. این محصولات خانواده‌ها را با طعم‌های میراث خود دوباره پیوند می‌دهند و در عین حال دیگران را با سلیقه‌ها و تجربیات آشپزی جدید آشنا می‌کنند. این مدلی است که تنوع کشاورزی و تعلق فرهنگی را گرامی می‌دارد و به ما یادآوری می‌کند که غذای محلی می‌تواند به همان اندازه که پایدار است، فراگیر نیز باشد.

اطلاعات بیشتر در مورد مزرعه بریسا

محصولی فرهنگی که ۳۵ سال در حال تولید است

در کاسکید رنچ ، ملکی تحت مدیریت پای رنچ که بریسا در آن محصولات کشاورزی پرورش می‌دهد، کریستوبال در میان تاکستان‌های تا زانو که با شکوفه‌های زرد-نارنجی نقطه‌گذاری شده‌اند، لبخند می‌زند. او با لبخند می‌گوید: «این تقریباً یک هکتار کدوی چیلاکایوتا است. این یکی از صدها نوع کدویی است که در مکزیک کشت می‌شود. این یک کدوی خاص و یک محصول فرهنگی است که نمی‌خواهم آن را از دست بدهم.»

برای کریستوبال، این مزرعه نمایانگر ۳۵ سال مراقبت و تداوم است. در آوریل ۱۹۹۰، او مشتی بذر چیلاکایوتای سیاه براق را از اوآخاکا به کالیفرنیا آورد و از آن زمان تاکنون از هر برداشت، بذرهایی را ذخیره کرده است. او به شوخی می‌گوید: «آن اولین کدوی اوآخاکا، مادربزرگ محصول امروزی است.»

در آن زمان، با دسترسی محدود به زمین، کریستوبال هر جا که می‌توانست قطعات کوچکی از زمین را می‌کاشت و محصول اندک خود را با دوستان و همسایگان به اشتراک می‌گذاشت. خانواده‌هایی از مکزیک، السالوادور و گواتمالا از چشیدن طعم خانه هیجان‌زده بودند. حتی افرادی که هرگز اسم کدو را نشنیده بودند، به سرعت به چیلاکایوتا روی آوردند، به خصوص وقتی کریستوبال دستور پخت آن را برایشان فرستاد.

یک کدوی گرد و خوش‌فرم

جذابیت چیلاکایوتا تا حدودی به خاطر تطبیق‌پذیری آن است. وقتی کدو جوان است، گوشت نرم آن به صورت خام در سالاد عالی است؛ با پیاز، گوجه‌فرنگی یا ریحان تفت داده می‌شود ؛ یا به خورش لوبیا اضافه می‌شود. وقتی می‌رسد، به خوراکی‌های شیرین مانند آب‌نبات کریستالی یا نوشیدنی گرم تهیه شده با پیلونکیلو تبدیل می‌شود . حتی دانه‌های آن هم وقتی بو داده می‌شوند خوشمزه هستند. چیلاکایوتا به طرز چشمگیری مقاوم است، در هوای گرم یا سرد، خاک مرطوب یا خشک، روی زمین پخش می‌شود یا از نرده‌ها و درختان بالا می‌رود. واقعیت جالب: از آنجایی که می‌تواند در تمام طول سال در طیف وسیعی از شرایط - از خاک‌های ساحلی گرفته تا مناطق خشک داخلی - رشد کند، چیلاکایوتا همچنین به انعطاف‌پذیری آب و هوایی کمک می‌کند و به ایجاد سیستم‌های کشاورزی متنوع‌تر و سازگارتر کمک می‌کند.

تمرکز بر صرفه‌جویی در بذر

کریستوبال هنر ذخیره بذر را به پدربزرگش یاد می‌دهد، عملی که او آن را برای زنده نگه داشتن محصولات نادر ضروری می‌داند. او می‌گوید این کار به ایجاد یک منبع غنی از بذرهایی که در اکثر فروشگاه‌ها پیدا نمی‌شوند، کمک می‌کند. به علاوه، او اضافه می‌کند: «[این فرآیند] به کشاورزان فرصت می‌دهد تا پس از برداشت محصول، تأمل کنند و برای آنچه در پیش است، آماده شوند.»

برای شروع، کریستوبال یک کدو حلوایی کاملاً خشک‌شده با پوست سخت انتخاب می‌کند. هر کدام حدود ۴۰۰ دانه دارد که او آنها را می‌شوید، خشک می‌کند و در یک شیشه شیشه‌ای در تاریکی نگهداری می‌کند. او یک سوراخ کوچک در درب شیشه ایجاد می‌کند تا رطوبت خارج شود. نتیجه، میراثی زنده است که فصل به فصل و نسل به نسل منتقل می‌شود.

بهشت گرده افشان ها

علاوه بر اهمیت فرهنگی، چیلاکایوتا گیاهی ضروری برای گرده افشان‌ها - یعنی زنبورها، پروانه‌ها و سایر حشراتی که به تولید مثل گیاهان کمک می‌کنند - است. گل‌های زرد بزرگ آن سرشار از شهد و گرده هستند و منبع غذایی ارزشمندی را تا اواخر تابستان، مدت‌ها پس از توقف گلدهی بسیاری از گیاهان دیگر، فراهم می‌کنند. زنبورهای متخصص کدو، همراه با زنبورهای عسل و زنبورهای عسل، بازدیدکنندگان مکرر شکوفه‌ها هستند و گرده‌های میوه‌زا را بین گل‌ها منتقل می‌کنند. چیلاکایوتا با حمایت از این گرده افشان‌ها، به حفظ تنوع زیستی در اکوسیستم‌های اطراف کمک می‌کند و هم به محصولات کشاورزی و هم به گیاهان وحشی سود می‌رساند.

ساحلی با بیشترین

ظهور آرام چیلاکایوتا در پسکادرو به ما یادآوری می‌کند که سواحل کالیفرنیا به طرق مختلف جوامع را پرورش می‌دهد. هر دانه‌ای که کریستوبال ذخیره می‌کند، خاطره اوآخاکا، وزوز زنبورها و نوید یک سیستم غذایی ریشه‌دار در فرهنگ و مراقبت را با خود به همراه دارد. و با کمی کنجکاوی، ممکن است به زودی این کدوی کمیاب را در بشقاب خود پیدا کنید. پاییز امسال آن را در سوپرمارکت‌های چاوز یا بانک غذای سکند هاروست پیدا کنید.