آیا تا به حال بین سن خوزه و مورگان هیل در جاده US 101 یا جاده مونتری سفر کردهاید؟ اگر چنین است، از منطقه قابل توجه خلیج جنوبی عبور کردهاید: دره کایوت . از روی صندلی ماشین، اتوبوس، قطار یا دوچرخه، منظرهای سرزنده پیش روی شما آشکار میشود. تپههای سبز و طلایی مواج، زمینهای کشاورزی سرسبز، بزرگراههای پر پیچ و خم و کف درهای وسیع را میبینید که حیات وحش، کشاورزان و علاقهمندان به فضای باز در آن فضا را به اشتراک میگذارند. اما مجموعهای از چالشهای پنهان، زیربنای این زیبایی منظره است. مطالعات اخیر به رهبری POST و شرکای ما نشان میدهد که حیات وحش هنگام تلاش برای حرکت بین کوههای سانتا کروز و رشته کوه دیابلو با موانع سختی روبرو است. برای بازگرداندن گذرگاههای امن، عبور از حیات وحش ضروری است - و ما برنامهای برای تحقق آن داریم.
یک منظره همیشه در حال تغییر
همین چند قرن پیش، دره کایوت کاملاً متفاوت به نظر می رسید. بابکتها در مناطق عاری از جاده پرسه میزدند، پروانههای شطرنجی خلیج بین گیاهان بومی پرسه میزدند، و تالاب وسیعی به استقبال بسیاری از پرندگان مهاجر رفت. در آن زمان، دره کایوت و کل دره سانتا کلارا ارتباطی ناگسستنی بین کوههای سانتا کروز و رشته کوه دیابلو بود. امروزه زیرساخت های انسانی چشم انداز را شکسته و موانع خطرناکی را برای موجودات مسافر ایجاد کرده است.
طرفداران محیط زیست مانند من میدانند که دره کایوت در یک لحظه سرنوشتساز قرار دارد . توسعه مداوم عواقب مخربی خواهد داشت - نه فقط برای حیات وحش، بلکه برای سلامت کلی اکوسیستمهای ما. خوشبختانه، پیروزیهای حفاظتی در این منطقه ادامه دارد. در حال حاضر، سازمان فضای باز دره سانتا کلارا با POST و شهر سن خوزه در طرح جامع مناطق حفاظت شده دره کایوت (CVCAMP) همکاری میکند . این طرح بر لاگونا سکا و سایر املاک مجاور تمرکز دارد. جالب اینجاست که زمینهای حفاظت شده در کف دره اکنون بیش از ۱۵۰۰ هکتار هستند. ما پیشبینی میکنیم که با همکاری ما برای حفاظت و انتقال املاک بیشتر، این تعداد افزایش یابد.
اما ما امید خود را از دست نداده ایم. POST و شرکای ما برنامه ای در حال حرکت برای بازسازی و محافظت از این منطقه حیاتی دارند، در حالی که اطمینان حاصل می شود که گذرگاه های حیات وحش مسیرهای ایمن را بین رشته کوه های اطراف ایجاد می کنند.
چرا ما به گذرگاه های حیات وحش نیاز داریم
سال ها تحقیق علمی، بحران رو به رشد در دره کایوت را تایید کرده است. حیات وحش در حال تلاش برای حرکت ایمن در سراسر مناظر است. در طول دهه گذشته، مطالعات عمیق متعدد به این نتیجه رسیده اند که جاده مونتری و بزرگراه 101 موانع مرگباری هستند و برخورد وسایل نقلیه حیات وحش حیوانات و انسان ها را به خطر می اندازد.
اعداد و ارقام داستان هشیار کننده ای را بیان می کنند. از سال 300، نزدیک به 2006 برخورد وسایل نقلیه حیات وحش در دره کایوت ثبت شده است، اگرچه تلفات واقعی احتمالاً بسیار بیشتر است.
موانعی که بر سر راه آنها قرار دارد
در اینجا چیزی است که این جاده ها را به ویژه خطرناک می کند:
- جاده مونتری یک جاده چهار بانده با یک مانع متوسط به ارتفاع پنج فوت از مرکز است. این در کنار راهآهن اتحادیه پاسیفیک است که به Caltrain، Amtrak و باربری نیز خدمات میدهد و مسیر برنامهریزیشده برای راهآهن پرسرعت کالیفرنیا است.
- 101 ایالات متحده دارای چهار خط به شمال و چهار خط منتهی به جنوب در سراسر دره کایوت است که توسط یک مانع میانی تقسیم شده است. روزانه بیش از 120,000 وسیله نقلیه از این مسیر عبور می کنند.
- خودروها با نور و سر و صدا چشم انداز را آلوده می کنند و حیات وحش را از عبور و مرور باز می دارند.
بدون بهبود گذرگاه های حیات وحش، این موانع همچنان تنوع زیستی و انعطاف پذیری اکوسیستم های منطقه ما را تهدید می کند.
بهبود گذرگاه برای مردم و حیات وحش
POST در حال حاضر روی دو مطالعه امکان سنجی کار می کند، یکی برای جاده Monterey و دیگری برای US 101. در نهایت، نتایج ترکیبی یک طرح نفوذپذیری حیات وحش را که هر دو منطقه را در بر می گیرد، ارائه می دهد.
گذرگاه های حیات وحش در امتداد جاده مونتری
ما در حال ارزیابی سه مکان برای عبور حیات وحش در امتداد جاده مونتری هستیم:
- تولار سواله - یک فرورفتگی در پایه تپه Tulare که به Coyote Creek باز می شود.
- نهر فیشر – اولویت اصلی ما برای پیشروی و یک مسیر کلیدی حیات وحش است که با بهبود، میتواند به نقطه عبور امنتری تبدیل شود.
- تولار میدوز - بزرگترین پهنه مسطح در دره کایوت شمالی که حدود یک مایل از جاده مونتری را در بر می گیرد.
POST و شرکای ما در حال بررسی انواع ساختارهای گذرگاهی هستند که امکان عبور ایمن حیات وحش را از بالای ترافیک یا زیر جاده ها و خطوط ریلی فراهم می کند.
گذرگاه های حیات وحش در امتداد US 101
برای US 101، بیش از 20 پلچک و چهار زیرگذر بزرگ در حال حاضر وجود دارد، اما شرایط آنها ایده آل نیست. رسوب برخی از گذرگاه ها را مسدود می کند و برخی دیگر فاقد پوشش گیاهی هستند که حیوانات برای عبور ایمن ترجیح می دهند.
اولویت های اولیه ما عبارتند از:
- بهبود نگهداری رسوبات،
- احیای زیستگاه در اطراف سازه های عبوری، و
- افزودن حصار جهت دار برای دور نگه داشتن حیوانات از جاده ها و هدایت آنها به سمت سازه های عبور حیات وحش.
تحلیلی که در حال حاضر در حال انجام است به ما می گوید که آیا ما نیاز به اضافه کردن و/یا جایگزینی ساختارها داریم، و اگر چنین است، کجا.
در مجموع، این پیشرفتها به اطمینان از اتصال منطقهای و کاهش تصادفات وسایل نقلیه حیاتوحش کمک میکند و جادهها را برای همه ایمنتر میکند.
از چشم انداز تا واقعیت
Coyote Valley در حال پیوستن به یک جنبش رو به رشد برای حمل و نقل سازگار با حیات وحش و اتصال به چشم انداز است. پروژه های مشابه، مانند زیرگذر لورل منحنی در بزرگراه 17، قبلاً موفقیت آمیز بوده است. این تلاش ها راه را برای گذرگاه های آتی در شهرستان سن بنیتو، گذرگاه پاچکو و مخزن لکسینگتون هموار می کند.
با 5 میلیون دلار بودجه از سوی هیئت حفاظت از حیات وحش کالیفرنیا - همراه با حمایت شهر سن خوزه و اهداکنندگان خصوصی و بنیادها - POST رو به جلو است. این وجوه حمایت خواهند کرد:
- بررسی محیطی
- کارهای مهندسی و برنامه ریزی
- نقشه های طراحی و ساخت پیشرفته
هدف؟ تا این پروژه ها در اسرع وقت آماده ساخت شوند.
چطور می توانید کمک کنید
ما با هم می توانیم اطمینان حاصل کنیم که دره کایوت برای نسل ها یک چشم انداز پر جنب و جوش و متصل باقی می ماند.
- مطلع باشید - POST را دنبال کنید و سازمان فضایی باز دره سانتا کلارا برای به روز رسانی این پروژه
- کاوش دره کایوت - از مسیرهای پیاده روی منطقه دیدن کنید و با تاریخ طبیعی آن آشنا شوید.
- از تلاشهای حفاظتی حمایت کنید - چه از طریق کمکهای مالی، حمایت یا داوطلبانه، هر تلاشی تفاوت ایجاد میکند.
پست های مشابه
درباره پست
Peninsula Open Space Trust (POST) از فضای باز در شبه جزیره و خلیج جنوبی به نفع همه محافظت می کند. از زمان تأسیس خود در سال 1977، POST مسئول پس انداز بیش از این بوده است 97,000 هکتار به عنوان زمین حفاظت شده دائمی در شهرستان های سن ماتئو، سانتا کلارا و سانتا کروز. بیشتر بدانید
