تنوع در فضای باز به من نشان می دهد که به آن تعلق دارم

نشستن برای گپ زدن با مگان نگوین (او/آنها) همیشه لذت بخش است، به خصوص زمانی که در مورد مسائل نزدیک و عزیزمان صحبت می کنیم. یکی از این موضوعات فراخوان مشترک ما برای ایجاد فضاهای فراگیر برای رنگین پوستان در فضای باز است. مگان به‌عنوان مدیر رویدادهای اجتماعی جدید POST، جاه‌طلبی‌های بزرگی دارد تا به ما کمک کند حس اجتماعی خود را در منطقه خود گسترش دهیم. آنها آرزو دارند اطمینان حاصل کنند که ما هر کاری که می توانیم برای ایجاد فضای باز و سیستم پارک منطقه ای امن تر و خوشایندتر انجام می دهیم. 

در منطقه خلیج، بسیاری از مردم با هر پیشینه‌ای پیوندهای محکمی با پارک‌ها و مناطق حفاظت‌شده طبیعی محلی خود دارند. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که در ایالات متحده، بزرگ شدن در یک محله کم‌درآمد یا در جامعه‌ای با اکثریت رنگین‌پوست، شما را در معرض خطر شدید دسترسی به طبیعت قرار می‌دهد. مطالعات متعددی وجود دارد که این واقعیت‌ها را گزارش می‌دهند . در واقع، ۷۰ درصد از جوامع کم‌درآمد در سراسر کشور در مناطق محروم از طبیعت زندگی می‌کنند. علاوه بر این، جوامع رنگین‌پوست سه برابر بیشتر از جوامع سفیدپوست در منطقه‌ای محروم از طبیعت زندگی می‌کنند.

بسیاری از گروه‌ها از دسترسی عادلانه به طبیعت حمایت می‌کنند. این گروه‌ها شامل Latino Outdoors ، Saved by Nature ، Justice Outside ، Outdoor Afro ، 510 Hikers و بسیاری دیگر، و همچنین ابتکاراتی مانند Outdoor Access for All می‌شوند.

در POST، ما از یک فرآیند برنامه‌ریزی استراتژیک یک ساله بیرون می‌آییم . ما تعهد خود را برای ایجاد دسترسی عادلانه‌تر به زمین‌های باورنکردنی که افتخار حفاظت و مدیریت آنها را در منطقه خود داریم، تجدید کرده‌ایم. و من از اینکه مگان را به عنوان یک شریک فکری و سازنده جامعه در تیم خود داریم، بسیار هیجان‌زده‌ام. آنها به ما کمک می‌کنند تا فعالیت‌های فضای باز را فراگیرتر کنیم، هر بار با یک رویداد.

معرفی مگان نگوین (او/آنها)، مدیر رویدادهای انجمن POST

در مورد سوابق خود بیشتر به ما بگویید. چه هویت هایی دارید و می خواهید به اشتراک بگذارید؟

من یک نسل اول چینی-ویتنامی آمریکایی هستم و اولین فردی در خانواده ام که از کالج فارغ التحصیل شد. من هم یک زن، خواهر بزرگتر و دگرباش هستم. من به عنوان یک ارتباط دهنده علمی، سازنده جامعه و سازمان دهنده آب و هوا تجربه دارم.

چه چیزی باعث شد که اشتیاق شما برای کار در این زمینه ایجاد شود؟

سفر من از دبیرستان شروع شد. من چهار سال در یک مدرسه شبانه روزی صومعه بودایی زندگی کردم. برنامه درسی ما شامل کلاس های موضوعی معمولی به علاوه برنامه های درسی اضافی مانند مدیتیشن صبحگاهی، مطالعات و مراسم بودایی و کشاورزی ارگانیک بود. چیزی که من واقعاً از تحصیلاتم برداشت کردم، توجه و دلسوزی بود. آنجا بود که اشتیاق من برای مراقبت از محیط زیست تقویت شد.

من سیاست زیست محیطی را در دانشگاه کالیفرنیا دیویس مطالعه کردم و همچنین در زمینه تحصیلات جزئی بودم. شروع به تدریس علوم محیطی برای کلاس اولی ها کردم و مشاور اردوهای تابستانی بودم. آنجا نقطه تلاقی علم و سیاست را پیدا کردم و فهمیدم که می‌خواهم پل ترجمه بین این دو رشته باشم.

آیا می توانید برخی از چیزهایی را که در حین کار در کنار جوانان و جوانان آموخته اید به اشتراک بگذارید؟ این تجربیات چگونه به کار شما در POST کمک می کند؟

در کار آموزشی‌ام، یاد گرفتم که می‌توان یک پیام را برای بچه‌ها و بزرگسالان واقعاً سرگرم‌کننده و جذاب کرد. وقتی گزارش‌های علمی را در اخبار یا در یک مقاله می‌شنوید، اغلب پر از اصطلاحات تخصصی و پیچیده است. اما اگر آن را با یک قیاس و اصطلاحات ساده تجزیه کنید، می‌توانید تأثیر بیشتری داشته باشید. و این جایی بود که مهارت‌های ارتباط علمی‌ام را تقویت کردم و یک برنامه درسی به نام « دانشمندان برای مشارکت عمومی و دانش» (SPEAK) ایجاد کردم.

بعدها در جنبش طلوع آفتاب ، جنبشی متشکل از جوانانی که خود را وقف مبارزه با بحران آب و هوا کرده‌اند، شور و اشتیاق و هدفی در عدالت اقلیمی یافتم . از طریق سازماندهی یاد گرفتم که چگونه با صدایم رهبری کنم. شروع به گفتن داستان‌هایی کردم تا به قلب و ذهن جوامعی که می‌خواستیم از آنها محافظت کنیم، راه پیدا کنم.

در نقش فعلی من به عنوان مدیر رویدادهای انجمن POST، هدف من این است که اشتیاق خود را به عمل بیاورم. سعی می‌کنم انرژی مشاور کمپ را تا جایی که می‌توانم با تمرکز بر شادی، اجتماع و سرگرمی هنگام برنامه‌ریزی رویدادهای اجتماعی، هدایت کنم. امید من این است که شرکت کنندگان از طریق آموزش و مشارکت، ارتباط عمیق تری با فضاهای باز ایجاد کنند. 

مگان (راست راست) جمعیتی را در کنار سازمان‌دهندگان جنبش طلوع آفتاب رهبری می‌کند.

چرا تنوع در فضای باز مهم است؟

تنوع در فضای باز برای من مهم است زیرا به من احساس تعلق می دهد. 

وقتی برای اولین بار در طول سفرهای علمی دانشگاه شروع به کمپینگ کردم، به یاد می‌آورم که احساس می‌کردم به آن تعلق ندارم زیرا داستان ماجراجویی حماسی برای تعریف کردن در اطراف آتش کمپ نداشتم. من هم دنده مناسبی مثل کوله پشتی مخصوص نداشتم، اونی که شلنگش رو می تونی ازش آب بخوری. احساس می‌کردم که نمی‌توانم در داستانی مشارکت کنم و هیچ‌کس تلاشی نکرد تا احساس کنم که در آن مشارکت دارم، بنابراین در پس‌زمینه محو شدم. پس از تجارب بیش از حد احساس کنارگذاشتن، هدف خود را جمع آوری داستان های خودم برای گفتن کردم. 

من الهام بخش تبدیل شدن به یک راهنمای رفتینگ در آب های سفید و ماهیگیر ماهیگیری را پیدا کردم و توانستم داستان های حماسی رودخانه خود را بگویم. از آن زمان، من از تجربیاتم برای سازماندهی سفرهای مختلف سیاه‌پوست، بومی و مردم رنگین پوست (BIPOC) فقط برای افرادی که تجربه کمپینگ یا کمپینگی ندارند، استفاده کرده‌ام و آن را لذت‌بخش و خاطره‌انگیز می‌سازم. این فرصتی است که آرزو می کردم زمانی که تازه شروع به کار کردم داشتم. اکنون می توانم آن فضا و حس تعلق را برای دیگران ایجاد کنم. 

مگان (سمت چپ) با یک قایق از میان تپه‌ها حرکت می‌کند.

در افق رویدادهای POST چیست؟

من از دو چیز در افق نزدیک برای POST هیجان‌زده‌ام! اول جشنواره فیلم Representation Matters است که جمعه، ۲۳ سپتامبر، ساعت ۷ بعد از ظهر در پارک Martial Cottle در جنوب سن خوزه برگزار می‌شود. این جشنواره فیلم، صداهای متنوعی را در فضای باز به نمایش می‌گذارد. انتخاب فیلم‌ها بر روی موضوعاتی مربوط به تفریح، کنشگری، جامعه، فرهنگ بومی، یافتن تعلق و موارد دیگر متمرکز است. من فیلم‌ها را از کتابخانه جشنواره فیلم Wild and Scenic انتخاب کردم.

امیدوارم آنجا ببینمت! 

دومین پروژه ای که من در مورد آن هیجان زده هستم، راه اندازی گروه های وابستگی و پیاده روی های مبتنی بر هویت است. من قدرت دگرگون کننده ای را که این فضاها ایجاد می کنند پس از شرکت در کمپ زنان رنگارنگ در یوسمیتی تجربه کردم. برای بسیاری از شرکت‌کنندگان، این سفر دو اولین بار بود: اولین باری که کمپینگ می‌کردند و اولین بار در فضایی که فقط برای زنان رنگین پوست ساخته شده بود. در این محیط، آن‌ها احساس رهایی می‌کردند تا نسخه‌ای کامل‌تر از خودشان باشند و بدون قضاوت و ترس سؤال‌های آسیب‌پذیر بپرسند.

می‌توانید کمی در مورد اینکه گروه‌های وابسته در POST چه شکلی هستند به ما بگویید؟

در POST، من قصد دارم با تشکیل گروه هایی مانند زنان، اعضای جامعه LGBTQ+، کوهنوردان جدید، متخصصان جوان، یا سیاه پوستان، بومی ها و رنگین پوستان، به مخاطبان جدیدی برسم. امیدوارم بتوانم در بین اعضای این گروه ها احساس تعلق ایجاد کنم. من می‌خواهم به افرادی با پیشینه‌های مشابه کمک کنم هنگام کاوش در فضاهای باز جدید احساس راحتی کنند. در این فرآیند، آنها جامعه ای را با سایر شرکت کنندگان ایجاد خواهند کرد. 

همچنین توجه به این نکته مهم است که ماموریت POST تغییر نکرده است. ما برنامه ریزی رویدادهایی را ادامه خواهیم داد که فضاهایی را برای جامعه گسترده POST ما ایجاد کنند تا در طبیعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. امید ما این است که این گروه های وابسته جریان بیشتری از فرصت ها را برای افراد فراهم کنند تا با هویت های مشابه ارتباط برقرار کنند. به دنبال این افزایش‌های اجتماعی جدید در بهار 2023 باشید. 

اولین سفر مگان به یوسمیتی با کلاس Ecogeomorphology UC Davis در سال 2011! 

چه چیزی در مورد کار پیش رو به شما انرژی می دهد؟ 

من برای ساختن جامعه و ایجاد حس تعلق قوی‌تر، انرژی گرفته‌ام. می‌دانم که همه ما احساس کسالت، انزوا و قطع ارتباط جمعی ناشی از این بیماری همه‌گیر را تجربه کرده‌ایم. در این مدت، متوجه شده‌ام که زمان با هم بودن و حضوری ارزشمند است و نمی‌خواهم آن را بدیهی بدانم. از آنجایی که ما در حال یافتن راه‌های جدید و ایمن برای ارتباط حضوری دوباره هستیم، می‌خواهم خودم و POST را برای گردهمایی با یک هدف جسورانه و دقیق به چالش بکشم. من بسیاری از آموخته‌هایم را از کتاب « هنر گردهمایی: چگونه ملاقات می‌کنیم و چرا مهم است» نوشته پریا پارکر گرفته‌ام. خواندن این کتاب ضروری است و من آن را به هر برنامه‌ریز رویدادهای اجتماعی اکیداً توصیه می‌کنم.

چه توصیه ای به کسی می کنید که دوست دارد مسیری مشابه مسیر شما ایجاد کند؟

توصیه من به کسی که می‌خواهد رهبر شود، جامعه‌ای بسازد و ارتباطات معناداری ایجاد کند این است که شجاع باشد و آسیب‌پذیری را بپذیرد (همانطور که خاله برنه براون می‌گفت). من هنوز هم وقتی برای اولین بار چیز جدیدی را امتحان می‌کنم، عصبی می‌شوم. اما بعد به خودم یادآوری می‌کنم که تقریباً همه مشتاقند که آسیب‌پذیر باشند و آن قدم‌های اول را بردارند.

یک بار دوستی مرا به عنوان کسی توصیف کرد که از فشار دادن درها در دنیایی با درهای زیاد ترسی ندارد. اگر در را باز نکنید، چگونه می دانید طرف مقابل چیست؟ من مسیرم را با ایجاد فرصت‌هایی برای خودم پیدا کردم - با تلاش برای چیزی جدید مانند یک پروژه آزمایشی برای عملی کردن ایده‌ام. زمانی که نیاز به درخواست منابع اضافی برای یک پروژه داشتم، ایجاد یک طرح خلاقانه و گفتن یک داستان با چشم‌انداز روشن معمولاً برای من کار می‌کرد تا تیم را همراهی کنم.

یکی از مزایای حضور در اجتماع، پرورش پیوندهای حمایتی با دیگران بوده است. من یک مربی پیدا کردم که به من در ایجاد اعتماد به نفس کمک کرد و درس‌های کلیدی مانند نحوه مذاکره در مورد حقوق را به من آموخت. من همچنین در کنفرانس‌ها به دنبال فضاهای BIPOC بودم و به شبکه‌هایی مانند متخصصان محیط زیست رنگین‌پوست پیوستم . ارتباطاتی که ایجاد کرده‌ام به من الهام بخشیده و مرا تشویق کرده است که در طول مسیر رشد کنم. بودن در اجتماع با همسالانم انرژی‌بخش و پایه‌گذار بوده و به اشتراک گذاشتن داستان‌ها، توصیه‌ها و پشتیبانی‌ها برایم التیام‌بخش بوده است.

یادگیری در مورد عدالت در فضای باز یک فرآیند مداوم است. الان در چه زمینه ای کار می کنید؟

من هنوز دارم روی قدرت خود تکیه می کنم و فضا را اشغال می کنم. گاهی اوقات وقتی وارد فضایی عمدتاً سفید یا مردانه می‌شوم، تمایل دارم خودم را کوچک کنم تا توجه بیشتری به این واقعیت جلب نکنم که تقریباً مانند یک رفلکس بیرون می‌روم. من به طور فعال روی خنثی کردن واکنش درونی کار می کنم و به خودم اجازه تعلق و درخشش را می دهم. مدتی طول کشید تا بفهمم اشغال فضا به چه معناست. برای من، به نظر نمی‌رسد که از به اشتراک گذاشتن ایده‌هایم، شیک پوشیدن و دادن بازخورد صادقانه و انتقادی وقتی چیزی مضر یا غیرفعال است، ترسی نداشته باشم. من این کار را نه تنها برای خودم انجام می دهم، بلکه برای اینکه فضای بیشتری برای دیگران ایجاد کنم تا به آنها کمک کنم تا کمی درخشان تر بدرخشند. 

علاقه‌مند به ارتباط با مگان هستید؟ در صورت تمایل با ما تماس بگیرید!