صحبت کن پادشاه به ما بگویید چگونه شما را نجات دهیم.

احتمالاً خوانده یا شنیده‌اید که پروانه‌های مونارک این روزها با مشکل بزرگی مواجه هستند. تعداد این حشره باشکوه برای دهه‌ها به شدت کاهش یافته است و امسال برای برخی از آنها کمترین تعداد بود. من به همراه دیگر داوطلبان انجمن زرسس ، در شمارش پروانه‌های زمستان‌گذران در بولیناس در زمستان امسال کمک کردم. در حالی که در سال‌های اخیر هزاران پروانه را شمرده بودیم، در سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۱۹ تنها صدها پروانه پیدا کردیم. جستجو برای پروانه‌ها و سپس پیدا نکردن آنها، نوعی سکوت ایجاد می‌کند - سکوتی شبیه به دست گذاشتن روی دهان از روی غم و اندوه که اغلب با اشک همراه است.

علل شناسایی شده است. توسعه در کالیفرنیا تکه های زیادی از زیستگاه پادشاهان و بسیاری از حشرات دیگر، و همچنین پرندگان، خزندگان، دوزیستان، پستانداران کوچک و بزرگ را خورده است. آفت‌کش‌ها و علف‌کش‌ها کار خود را خیلی خوب انجام می‌دهند و گیاه میزبان پروانه - علف شیر - تنها گیاهی را که روی آن تخم‌گذاری می‌کند، مسموم می‌کنند.

اما من می دانم مشکل واقعی چیست. پروانه ها نمی توانند صحبت کنند.

پروانه ها به طرز دیوانه کننده ای زیبا هستند. گونه های مختلف پروانه ها الگوهای پرواز متفاوتی دارند. برخی از آنها تند و تیز هستند و زیپ بالا و پایین دارند. دیگران نزدیک به زمین حرکت می کنند. قوس بال هایشان هرچه می زند، پروانه ها ساکت اند. فقدان سیگنال شنیداری آنها گاهی شمردن آنها را سخت تر از پرندگان می کند، که بسیاری از آنها با آواز خواندن شما را از حضور آنها آگاه می کنند. در مقابل، نمی توانی صدای آمدن پروانه ها را بشنوی.

از سوی دیگر، بیشتر پرندگان به سرعت از شما دور می شوند. اگرچه بسیاری از آنها تیراندازهای بسیار سریعی هستند، اما به نظر می رسد پروانه ها به شما اجازه می دهند نزدیک شوید. آنها را در حال شهد کردن روی یک گل بگیرید و نگاه شما لزوماً مزاحم جرعه جرعه خوردن آنها نخواهد شد. پروانه‌ها البته دقت بصری خاصی دارند و گل‌ها صفر است. برخی از آنها دستگاه شنوایی در انواع مکان های بدن خود دارند، حتی روی بال های خود. با توجه به این انبوه ورودی‌های حسی، جالب است که آنها از نگاه انسان‌هایی که به آنها خیره می‌شوند، آزار نمی‌دهند. به نظر می رسد پروانه ها توجه زیادی به ما نمی کنند.

ممکن است تعجب کنید که به هر حال من می خواهم پروانه ها چه بگویند.

از پروژه های نظارت بر علم شهروندی که 40 سال طول می کشد، می دانیم که جمعیت غربی پروانه های سلطنتی در آستانه انقراض است. پادشاهان شرقی، که عموماً در آن سوی رشته کوه های راکی ​​باقی می مانند، عملکرد بهتری دارند، اما تعداد آنها نیز در طول دهه ها به طور پیوسته کاهش یافته است. دانشمندان تعداد "حداقل جمعیت قابل دوام" از افراد را برای تخمین تعداد مورد نیاز برای حفظ نسل های آینده ارائه کرده اند. از حدود 4 میلیون نفر در دهه 1980، پادشاهان غربی امروز در حدود 30,000 نفر هستند که فقط در حداقل تعداد جمعیت قابل دوام است. این برای تمدن چه معنایی دارد، پروانه ها؟

از آنجایی که ما قبلاً در مورد از بین رفتن زیستگاه، استفاده از آفت کش ها و علف کش ها، و به احتمال زیاد تغییرات آب و هوایی می دانیم، پروانه ها نیازی به این ندارند که ما را از این تأثیرات منفی بر بقای خود آگاه کنند. یا آنها؟ ما چشم‌ها و گوش‌ها و مغزهای بزرگی داریم، اما به نظر می‌رسد که توجه زیادی به پروانه‌ها نداریم. ما به گونه ای کار خود را انجام می دهیم که آنها را از تجارت خود بیرون می کند. هنگامی که پروانه ها منقرض شوند، دیگر برنخواهند گشت. چرا ما این کار را می کنیم، پروانه ها؟

پروانه ها با گیاهان گلدار تکامل یافتند و به تنوع بسیار زیاد شکوفه های زیبایی که در سراسر جهان می یابیم کمک کردند. پروانه‌ها نسل به نسل بالا می‌روند و شناور می‌شوند، درنگ می‌کنند و به گیاهان کمک می‌کنند تا از طریق گرده‌افشانی تولید مثل کنند. پروانه ها در مقایسه با زنبورها و مگس ها در واقع گرده افشان های کثیفی هستند و نقش اکولوژیکی آنها بیشتر به عنوان غذا برای افرادی است که بالاتر از زنجیره غذایی هستند - پرندگان، خزندگان، دوزیستان، پستانداران کوچک و بزرگ.

آیا می خواهید به نجات پروانه پادشاه کمک کنید؟

یاد بگیرید که چه کاری می توانید انجام دهید اینجا کلیک نمایید.

آنها به حفظ عملکرد اکولوژیکی زمین کمک می کنند. پروانه های کمتر به معنای پرندگان کمتر است، به این معنی که حشرات کمتری مانند پشه ها خورده می شوند، همانطور که تغییرات آب و هوایی باعث می شود پشه ها بیشتر پرورش دهند. یک رشته از طبیعت را بکشید و کلی از هم باز می شود. اگر پروانه‌ها می‌توانستند صحبت کنند، می‌توانیم بپرسیم که آیا نمایش می‌تواند بدون آنها ادامه یابد یا خیر. اما اجازه دهید با آن روبرو شویم، ما از قبل پاسخ آن یکی را می دانیم.

پروانه های مونارک به دلیل اندازه بزرگ و الگوی بال های شدیدشان به این نام خوانده می شوند. آنها خانواده سلطنتی طراحی هستند. رنگ روشن آنها بیشتر از نارنجی است - به نظر می رسد که با دارچین آمیخته شده است. علائم سیاه و پررنگ آنها جایگاه مطمئنی را در جهان نشان می دهد. پروانه سلطنتی بر سکوت پافشاری می کند و هر آنچه را که در وجود حیرت انگیز و بال بال خود دارد می گوید. سیسرو می گوید چشمان ما دریچه ای به روح ما هستند. از آنجایی که نمی توانیم ناله پروانه را با گوش بشنویم، باید با جان گوش کنیم.

این همه زیبایی برای چیست، پروانه؟ (زیبایی به معنای واقعی کلمه همه چیز است.)

پادشاه، صدایت را می شنوم.

درباره نویسنده: مری الن هانیبال نویسنده‌ای تحسین‌شده در حوزه علم و فرهنگ در منطقه خلیج سانفرانسیسکو است و در سال ۲۰۱۶ در مجموعه سخنرانی‌های والاس استگنر در POST سخنرانی کرد. می‌توانید اطلاعات بیشتری در مورد آثار او را در وب‌سایتش بیابید.