آتش‌سوزی، استفاده از مسیر و بازیابی: نظارت بر حیات وحش در سن ویسنته ردوودز

اما اول، نکته‌ای در مورد آتش‌سوزی‌های جنگلی

آتش‌سوزی‌های جنگلی بخش طبیعی از مناظر کالیفرنیا هستند و گونه‌های گیاهی و جانوری طی هزاره‌ها تکامل یافته‌اند تا در کنار آتش‌سوزی‌های فصلی همزیستی داشته باشند . برخی از گیاهانی که ممکن است در پارک ببینید، سازگاری‌های ویژه‌ای با آتش دارند. به عنوان مثال، درختان ردوود پوست ضخیمی دارند که بافت داخلی حساس آنها را از آسیب گرما عایق می‌کند. برخی دیگر در واقع برای پراکندگی دانه‌های خود به گرمای آتش‌سوزی متکی هستند.

به همین دلیل است که مدیران زمین سال‌هاست که آتش‌سوزی‌های از پیش تعیین‌شده‌ای را در املاک POST، از جمله سن ویسنته ردوودز، انجام می‌دهند . آتش‌سوزی‌هایی که در جنگل‌های تحت مدیریت خوب شعله‌ور می‌شوند، کندتر حرکت می‌کنند و در دمای پایین‌تری می‌سوزند. این امر باعث می‌شود که آنها نسبت به آتش‌سوزی‌های جهنمی که از میان گیاهان متراکم زیرین می‌گذرند، فاجعه‌بارتر نباشند. حیوانات کمتر احتمال دارد که در دام شعله‌های آتش گرفتار شوند، در حالی که گیاهان بیشتر احتمال دارد که از گرما جان سالم به در ببرند. برخی از تماشایی‌ترین شکوفه‌های گل‌های وحشی پس از دوره‌های آتش‌سوزی ظاهر می‌شوند.

چگونه تغییر مسیر دادیم: نظارت بر حیات وحش پس از آتش‌سوزی

علیرغم چالش‌های غیرمنتظره‌ای که آتش‌سوزی جنگلی ایجاد کرد، ما می‌خواستیم تحقیقات خود را ادامه دهیم. یک مزیت دیگر: اکنون می‌توانیم از اطلاعاتی که جمع‌آوری کرده‌ایم برای یادگیری چگونگی بهبودی حیوانات جنگل‌های سن ویسنته ردوودز پس از آتش‌سوزی استفاده کنیم.

از آنجا که آتش‌سوزی تجهیزات ما را نابود کرد، مجبور شدیم از نو شروع کنیم. ما یک شبکه جدید از ۵۰ حسگر و ۵۰ دوربین راه‌اندازی کردیم تا با سیستم جدیدی از مسیرها هماهنگ باشد. این آرایه در یک الگوی شبکه‌ای قرار داده شد، که شامل مناطق نزدیک مسیرها و همچنین مناطق دورتر می‌شد. این چیدمان به ما امکان می‌دهد تا نحوه رفتار حیوانات نزدیک به مسیرها را با مناطق دورتر، جایی که باید تأثیر انسان کاهش یابد، مقایسه کنیم.

اهمیت فناوری

فرستادن زیست‌شناسان به جنگل، خطر اختلال در رفتارهای طبیعی حیوانات را به همراه دارد. به علاوه، تکنسین‌های میدانی ما نمی‌توانند همیشه حیات وحش را زیر نظر داشته باشند. به همین دلیل ما ابزارهایی را انتخاب کردیم که از راه دور گونه‌ها را شناسایی کرده و حرکات آنها را در پارک ردیابی می‌کنند. 

نحوه کار آن به این صورت است. حسگرهای صوتی، صداهای پرندگان را در فواصل پنج ساعته، هر سحر و غروب، ضبط می‌کنند، در حالی که دوربین‌ها تصاویری از پستاندارانی که به طور مکرر در جنگل رفت و آمد می‌کنند، ثبت می‌کنند. تا آنجا که می‌دانیم، ما جزو اولین کسانی هستیم که حسگرهای صوتی را با دوربین‌ها جفت می‌کنیم تا هم پرندگان و هم پستانداران را دنبال کنیم.

در اینجا برخی از حیواناتی که دوربین‌های ما در سراسر سن ویسنته ردوودز ثبت کرده‌اند، آورده شده است:

ما داده داریم، حالا چه باید کرد؟

برای شناسایی پرندگان در این منطقه، به شریک خود، Conservation Metrics ، مراجعه کردیم . نرم‌افزار آنها صداها را تجزیه و تحلیل می‌کند و می‌تواند گونه هر پرنده‌ای را در آمریکای شمالی شناسایی کند. برای پستانداران، سو تاونزند، بوم‌شناس حیات وحش، از برنامه‌ای به نام Wildlife Insights برای گرفتن تصاویر استفاده کرد که سپس توسط کارشناسان ما بررسی شدند.

ما هزاران ساعت صدا را تجزیه و تحلیل کردیم و ۶۱ گونه مختلف را که در ماه‌های بهار به طور مکرر در جنگل‌های سن ویسنته ردوودز تردد می‌کردند، مشخص کردیم. این به ما امکان می‌دهد مقداری به نام شاخص تنوع زیستی پرندگان (ABI) را محاسبه کنیم که تغییرات در جوامع پرندگان را در طول زمان ردیابی می‌کند. به طور مشابه، ما از Wildlife Insights برای تجزیه و تحلیل نزدیک به ۲۰۰۰ عکس و محاسبه معیار تنوع پستانداران به نام شاخص تصویر حیات وحش (WPI) استفاده کردیم.

آنچه ما یافتیم

همانطور که اغلب در تحقیقات علمی اتفاق می‌افتد، نتایج به آن اندازه که انتظار داشتیم مرتب و منظم نبودند. 

حیوانات به طور یکسان به آشفتگی واکنش نشان نمی‌دهند؛ تفاوت‌های ظریف در سطح گونه اهمیت دارد.

ما از ابتدا پیش‌بینی کردیم که واکنش حیات وحش به اختلالات یکنواخت نخواهد بود. در واقع، یافته‌های ما از گونه‌ای به گونه دیگر متفاوت بود، به طوری که برخی از موجودات نسبت به اختلالات حساس‌تر باقی ماندند و برخی دیگر با گذشت زمان با شرایط جدید سازگار شدند.

حداقل بر اساس داده‌های حسگرهای شبکه‌ای ما، به نظر می‌رسد که این موضوع صحت دارد. پس از ساخت مسیرهای جدید، تنوع پرندگان در مناطق دورافتاده‌تر در مقایسه با مناطق نزدیک مسیرها حدود ۳۰ درصد افزایش یافت. تنوع پستانداران به طور کلی در طول دوره مطالعه کاهش یافت، اما در اواخر آزمایش دوباره شروع به افزایش کرد. ما هیچ تفاوت قابل توجهی بین مناطق مسیر و مناطق دورافتاده‌تر مشاهده نکردیم.

پرندگان و پستانداران هر دو به تغییر شرایط زیستگاه که پس از آتش‌سوزی رخ می‌دهد، واکنش نشان می‌دهند.

وقتی به داده‌های آتش‌سوزی نگاه می‌کنید، معیارهای تنوع زیستی پرندگان تا حدود سال ۲۰۲۲، زمانی که پرندگان بیشتری در مناطق دورافتاده ظاهر می‌شوند، تا حدودی در مکان‌های شبکه ثابت باقی می‌مانند. اکنون، ممکن است این پرندگان به دلیل مسیرهایی که تیم‌های اکتشاف در آن سال تکمیل کردند، به این مناطق نقل مکان کنند. اما پس از آتش‌سوزی، جنگل‌ها دوره‌ای از بازسازی را طی می‌کنند. در اوایل، گیاهان با رشد سریع اولین گیاهانی هستند که ظاهر می‌شوند و ممکن است سال‌ها قبل از اینکه گونه‌های با رشد کندتر مانند درختان و درختچه‌ها به اندازه کافی بزرگ شوند تا آنها را تحت الشعاع قرار دهند، غالب باشند. این دو ایالت شرایط زیستگاهی بسیار متفاوتی را برای پرندگان نشان می‌دهند.

به نظر می‌رسید پستانداران نیز پس از آتش‌سوزی به تغییر شرایط واکنش نشان دادند. گونه‌های کوچک‌تر، مانند سنجاب‌ها، سنجاب‌های زمینی و خرگوش‌ها، پس از آتش‌سوزی کاهش یافتند. گیاهخواران بزرگ‌تر مانند گوزن نیز همینطور. این امر منجر به کاهش بعدی شکارچیان آنها، از جمله گربه‌های دم‌کوتاه، کایوت‌ها، شیرهای کوهی و راکون‌ها شد. اما با بهبود جنگل، شاخص WPI شروع به افزایش کرد. حیوانات، از جمله برخی از گونه‌های نادر مانند گورکن آمریکایی و راسو دم‌دراز، دوباره در چشم‌انداز پراکنده شدند. 

جنگل‌های سن ویسنته ردوودز یک اکوسیستم در حال تغییر است.

در مجموع، آنچه می‌بینیم این است که به نظر می‌رسد آتش‌سوزی تأثیر بسیار بیشتری بر جوامع جانوری نسبت به ساخت مسیر داشته است، اگرچه شرایط دائماً در حال تغییر پس از آتش‌سوزی، تفسیر بسیاری از الگوهای موجود در داده‌ها را دشوار می‌کند. به عنوان مثال، نمی‌توان به طور کامل مشخص کرد که آیا ساخت مسیر، باز شدن و استفاده از آن یا رشد مجدد جنگل، باعث ایجاد تغییرات در تنوع و فراوانی حیوانات شده است. آنچه می‌بینیم، یک اکوسیستم در حال تغییر است که پس از آتش‌سوزی دوباره تنظیم می‌شود. احتمالاً سال‌ها طول خواهد کشید تا این سیستم به تعادل جدیدی برسد.

چه چیزی در پیش است؟

حالا که کمی در مورد نظارت بر حیات وحش پس از آتش‌سوزی می‌دانیم، قدم بعدی چیست؟ POST و شرکای ما این یافته‌ها را در حین پیشرفت در نظر خواهند داشت. با مقایسه نتایج ما با نتایج سایر زمین‌های عمومی در منطقه خلیج، می‌توانیم اطلاعات بیشتری در مورد آنچه سن ویسنته ردوودز را منحصر به فرد می‌کند، کسب کنیم. به عنوان مثال، مشخص نیست که چه نوع تعاملات حیوانی بر ترکیب جامعه تأثیر می‌گذارد. آیا حضور شیرهای کوهی در منطقه، به عنوان مثال، بر تعداد کایوت‌های ما تأثیر می‌گذارد؟ اما با داده‌های دوربین تله‌ای، می‌توانیم به این سؤالات پاسخ دهیم.

به عنوان متولیان زمین، وظیفه ما این است که نیازهای همه بازدیدکنندگان پارک را متعادل کنیم. ما از این اطلاعات برای اطلاع‌رسانی در مورد هرگونه مدیریت آینده استفاده خواهیم کرد. علاوه بر این، اولویت ما این خواهد بود که اطمینان حاصل کنیم که طرح‌های مسیر ما، جنگل‌های دورافتاده و عاری از کوهنوردان را برای استفاده حیوانات به عنوان پناهگاه، در اولویت قرار می‌دهد. فرصت مشاهده حیات وحش یک موهبت است و ما امیدواریم که این موهبت را برای سال‌های متمادی به اشتراک بگذاریم.