مدیر سابق بازاریابی محتوا
من دارم دیوونه میشم
کرکس کالیفرنیایی، که از آستانه انقراض برگشته است، به آرامی در حال بازگشت به کوههای محبوب سانتا کروز است. در ماه مه ۲۰۱۴، یک کرکس ماده سه ساله به نام لوپین، بیش از ۱۰۰ مایل به سمت شمال از پارک ملی پینکلز در شهرستان سن بنیتو پرواز کرد و در ملکی خصوصی در نزدیکی پسکادرو فرود آمد. بعداً توسط یک دوربین حیات وحش که با حرکت فعال میشد، از آن عکس گرفته شد و این اولین مشاهده مستند این گونه در شهرستان سن ماتئو از سال ۱۹۰۴ بود.
اما خبرهای هیجانانگیزی وجود دارد: در آگوست سال گذشته، محققان از طریق فرستنده GPS پرواز یک کندور را از پارک ملی پیناکلز، به سمت شمال بر فراز شهر مورگان هیل و به بخشهای جنوبی کوههای سانتا کروز ردیابی کردند. آلسیا ولش، مدیر برنامه کندور مستقر در Pinnacles، گفت: "با ادامه رشد جمعیت، ما انتظار داریم که دامنه آنها گسترش یابد." او افزود: «این واقعاً یک مسئله زمان است که ما شاهد گسترش دائمی این گله در امتداد ساحل مرکزی به سایر بخشهای ایالت باشیم.
اشکالی ندارد که شما هم کمی عصبانی شوید. ادامه دهید - این فوق العاده هیجان انگیز است.
در یک ایستگاه کنار جادهای در امتداد بزرگراه ناهموار 1 بیگ سور، سه کندور وحشی در حالی که گردشگران گذری در حال تقلا برای دوربینهای خود هستند، به یکدیگر سلام میکنند. ویدئویی که توسط Walter T. Moore، رئیس POST گرفته شده است.
اگر تا به حال فرصتی برای دیدن یک کرکس در حال پرواز داشتهاید، احتمالاً هرگز این تجربه را فراموش نخواهید کرد. شکل عظیم و سر خوردن آنها در حافظه من حک شده است. و چیزی که مرا تحت تأثیر قرار میدهد این است که هر پرندهای که امروز در طبیعت دیده میشود، نتیجه یک طرح حفاظتی فوقالعاده جسورانه است که شامل گرفتن کل جمعیت (۲۷ پرنده وحشی در سال ۱۹۸۷) و یک برنامه پیچیده پرورش و معرفی مجدد در اسارت است که توسط سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده هماهنگ شده است . اگر طول بالهای ۹.۵ فوتی آنها - که وسیعترین بال در بین پرندگان آمریکای شمالی است - برای ایجاد یک فک افتاده غیرارادی کافی نباشد، همین واقعیت که هنوز وجود دارند، احتمالاً باید این کار را انجام دهد.
اگرچه کرکسها هنوز به عنوان گونههای در معرض خطر انقراض فهرست شدهاند، اما اکنون بیش از ۳۰۰ پرنده وحشی آزادانه در کالیفرنیا، آریزونا، یوتا و بخش شمالی شبه جزیره باخا پرواز میکنند. و اوایل امسال، سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده، سرویس پارک ملی و قبیله یوروک از ایجاد یک مرکز جدید رهاسازی کرکس کالیفرنیا برای بازگرداندن کرکسها به قلمرو اجدادی یوروک و پارک ملی ردوود خبر دادند. این اولین باری خواهد بود که یک ملت قبیلهای این گونه را دوباره معرفی میکند و آنها به زودی به بیش از یک قرن بدون این پرنده با ابهت که در آسمان ردوود آنها پرسه میزند، پایان خواهند داد.
همانطور که در اینجا در امتداد ساحل بیگ سور دیده میشود، کرکسها اغلب از جایی به جای دیگر سر میخورند و ترجیح میدهند سوار بر جریانهای بزرگ هوا به جایی که میخواهند بروند. با احترام از انجمن حیات وحش ونتانا.
بسیاری از گروههای بومی در سراسر آمریکای شمالی، کندورها را بسیار مورد احترام میدانند . تاریخ شفاهی و بقایای پراکنده باستانشناسی نشان میدهد که از آنها در مراسم قربانی به عنوان راهی برای انتقال قدرت پرنده به شرکتکنندگان در مراسم استفاده میشده است. بسیاری از مراسم در سراسر کالیفرنیا شامل رقصندگانی بود که شنلهایی از پوست کندور یا نوارهایی از پر کندور میپوشیدند. لاشخوار بودن (فقط خوردن حیوانات مرده) احتمالاً منجر به گنجاندن آن در این مراسم شده است، پیوندی قدرتمند با دنیای اجدادی. بازگشت این گونه برای مردم بومی عمیقاً نمادین است - و من میتوانم دلیل آن را بفهمم - نمادی بالدار از انعطافپذیری، تبار و امید.
نزدیکتر به خانه، احیای این گونه بسیار دورتر است. جو برنت، زیستشناس ارشد حیات وحش و مدیر برنامه احیای کرکسها در انجمن حیات وحش ونتانا ، گفت: «جمعیت کرکسها در امتداد ساحل مرکزی نزدیک به ۹۰ عدد است، اگرچه فصل لانهسازی است، بنابراین این تعداد ممکن است کمی بیشتر باشد.» از سال ۱۹۹۷، سازمان او هر ساله کرکسهای پرورشیافته در اسارت را در امتداد ساحل بیگ سور رها میکند، پروژهای که در سال ۲۰۰۳ با اضافه شدن برنامه خواهرخوانده در پارک ملی پینکلز تکمیل شد.
جو افزود: "ما هر سال که می گذرد خوشبین تر می شویم."
هر دو محققی که با آنها چت کردم توضیح دادند که کمی تعجب آور است که گله ساحل مرکزی فعالیت بیشتری در کوه های سانتا کروز نداشته است. جو توضیح داد: «زیستگاههای خوب زیادی در آنجا وجود دارد، بنابراین مشخصاً زمان زیادی است که آنها آن را پیدا کنند. و آلاسیا اضافه کرد: «اگر به میزان غذای موجود در Año Nuevo (پارک ایالتی) با مکانهای تکثیر فیلها فکر کنید، به نظر میرسد که مطمئناً آنها را جذاب میکنند. تا کنون، این فقط یک منبع دست نخورده یا ناشناخته برای آنها است.»
احساس می کنم بچه ای هستم که منتظر است کیک تولدش را بخورد. آیا می توانید مشاهده منظم این غول بالدار را از قله کوه Umunhum یا خط ساحلی Año Nuevo که توسط باد شسته شده است را تصور کنید؟ دیگر غیرواقعی نیست که فکر کنیم این چیزی است که در طول زندگی خود تجربه می کنیم. و همانطور که آموخته ام، ممکن است خیلی دور نباشد.
در ماه اوت سال گذشته، آتشسوزی مجتمع رعد و برق CZU قلب جنگل ردوود در کوههای سانتا کروز را درنوردید. ما با اضطراب وحشتناکی نظارهگر بودیم که چگونه تمام جنگلهای ردوود سن ویسنته و پارک ایالتی بیگ بیسین را سوزاند ؛ خانهها ویران شدند و جانهای زیادی از دست رفت. این یکی از دشوارترین اتفاقاتی بود که سازمان ما تا به حال تجربه کرده است و سالها طول خواهد کشید تا جوامع کوهستانی ما از این ویرانی بهبود یابند. اما یک نکته مثبت در میان این فاجعه، فرصتی است که برای کرکسها ایجاد کرد.
جو توضیح داد: «آتش سوزیهای جنگلی اغلب قرمز چوبها را از بین نمیبرند، اما اغلب حفرههای بزرگی را درون درختان ایجاد میکنند که مکانهای لانهسازی عالی برای این پرندگان است. ما آن را در بیگ سور پیدا کردیم. تمام کندورهایی که ما ردیابی می کنیم در حفره های چوب قرمز ایجاد شده توسط آتش آشیانه می سازند. بنابراین، در حالی که تجربه چنین خسارت عظیمی برای ما دشوار است، شاید آتش راه را برای بازگشت سریع کندور به محدوده خانه ما هموار کرد...؟ حدس می زنم ببینیم صرف نظر از این موضوع، من این را به عنوان یادآوری روشنی در نظر میگیرم که آتشسوزیهای طبیعی هدف مهمی را دنبال میکنند و نقش مهمی در اینجا در کالیفرنیا دارند.
آلاسیا بعداً توضیح داد: "پرندگان در ماه های تابستان (ژوئن تا سپتامبر) تمایل بیشتری به پرواز دارند. او به اشتراک گذاشت که با گرم شدن زمین، تودههای بزرگ هوای گرم بالا میآیند که شرایط عالی را برای این گلایدرهای مسافت طولانی ایجاد میکنند. کندورها عمدتاً از مکانی به مکان دیگر سر میزنند و ترجیح میدهند بر جریانهای هوای زیاد سوار شوند تا به جایی که میخواهند برسند. او افزود: "و با گذشت این روزها، پرندگان زمان زیادی برای حرکت در اطراف دارند." این هیجان من را به اوج رساند - اگر هر یک از ما به طور معجزه آسایی شاهد ورود کندور به مرز کوههای سانتا کروز باشیم، احتمالاً در چند ماه آینده خواهد بود.
مواظب آسمان باش
وقتی در منطقه زیستگاه کندور هستید، میتوانید با برداشتن «microtrash» به کندورها کمک کنید. «Microtrash» به تکههای کوچک زباله مانند شیشههای شکسته، درب بطریها، زبانههای قوطی و سایر قطعات کوچکتر و شکسته زبالههایی که میتوانند بلعیده شوند، اشاره دارد. توسط کندورها و حیوانات دیگر.
و در اینجا چند مرحله ساده دیگر وجود دارد که می توانید برای کمک به کندور کالیفرنیا و بهبود آن انجام دهید:
Peninsula Open Space Trust (POST) از فضای باز در شبه جزیره و خلیج جنوبی به نفع همه محافظت می کند. از زمان تأسیس خود در سال 1977، POST مسئول پس انداز بیش از این بوده است 97,000 هکتار به عنوان زمین حفاظت شده دائمی در شهرستان های سن ماتئو، سانتا کلارا و سانتا کروز. بیشتر بدانید
آیا می خواهید حقایق سرگرم کننده در مورد حیات وحش محلی، نقاط دیدنی، نکات سریع طبیعت و موارد دیگر مستقیماً به صندوق ورودی شما ارسال شود؟
فرم را نمیبینید؟ لطفاً برای مشاهده نسخه سادهشده اینجا کلیک کنید .