چگونه فیشر کریک دره کایوت به یک اولویت حفاظتی تبدیل شد

در نگاه اول، فیشر کریک ممکن است مانند یک نوار آب ساده و درختی به نظر برسد که از میان مزارع باز می‌پیچد. اما کمی دقیق‌تر نگاه کنید، و نشانه‌هایی از یک داستان بسیار بزرگتر را خواهید دید - رد پنجه‌ها در گل، خش‌خش در بوته‌ها، و صدای ناگهانی بال زدن پرندگان از بستر نهر. این آبراه کوچک کار بزرگی انجام می‌دهد، به حیات وحش کمک می‌کند تا با خیال راحت در کف دره حرکت کند و فرصتی نادر برای احیای یک منظره تاریخی فراهم می‌کند.

در طول سال‌ها، POST و شرکای ما پیوسته در حال کنار هم قرار دادن تصاویر واضح‌تری از چگونگی پشتیبانی این نهر از حرکت حیوانات، اتصال زیستگاه‌ها و قرارگیری آن در سیستم هیدرولوژیکی گسترده‌تر دره بوده‌اند. این داستانی از انعطاف‌پذیری، کشف و احیا است - و هنوز به پایان نرسیده است. در اینجا چگونگی افزایش تمرکز POST بر فیشر کریک در طول زمان - و دلیل اهمیت آن برای آینده دره کایوت آورده شده است.

چه چیزی دره کایوت را تا این حد مهم می‌کند؟ همکارم مگان نگوین به همراه ماریان ورنون، مدیر برنامه ارتباط با حیات وحش ما، با من مصاحبه کردند:

یک ویژگی کاملاً ساخته دست بشر

در طبیعت، نهرها به تدریج شکل می‌گیرند. ابتدا، آب - باران، ذوب برف یا چشمه‌ها - به سمت پایین سرازیر می‌شود. با گذشت زمان، آن آب جاری، منظره را شکل می‌دهد و مسیری طبیعی ایجاد می‌کند که عمیق‌تر و پهن‌تر می‌شود و مسیر پر پیچ و خم خود را پیدا می‌کند. اکثر نهرها نتیجه هزاران سال آبی هستند که از یک مسیر عبور می‌کنند.

اما فیشر کریک داستان پیدایش متفاوتی دارد . این نهر به سرعت در چشم‌انداز ظاهر شد و یک پدیده کاملاً ساخته دست بشر است. کمی بیش از ۱۰۰ سال پیش، در سال ۱۹۱۶، مهاجران آن را ساختند تا تقریباً ۱۲۰۰ هکتار از تالاب‌ها و مراتع مرطوب در دره کایوت را خشک کنند تا زمین برای کشاورزی مناسب شود. این تغییر، آبی را که زمانی اکوسیستم‌های محلی را تغذیه می‌کرد و سفره آب زیرزمینی را تغذیه می‌کرد، به جای آن به نهر کایوت هدایت کرد. (نکته فرعی: پیامد ناخواسته این اقدام، تشدید خطرات سیل در پایین‌دست در سن خوزه بود.) اما طبیعت انعطاف‌پذیر است. با گذشت زمان، چشم‌انداز سازگار شد و فیشر کریک به یک ویژگی حیاتی از بوم‌شناسی دره تبدیل شد.

در اینجا به لطف عکاس ویشال سوبرامانیان، برخی از حیات وحش‌های سیاری که در فیشر کریک مشاهده کرده‌ایم را مشاهده می‌کنید:

یک حلقه کلیدی در چشم‌اندازی بزرگتر

در واقع، فیشر کریک محور اصلی کار POST در دره کایوت است. این منطقه نسبتاً کوچک، بیش از ۱.۱۳ میلیون هکتار از فضاهای باز حفاظت‌شده و زیستگاه‌های اصلی را به هم متصل و از آنها پشتیبانی می‌کند. این نهر به عنوان یکی از ویژگی‌های کلیدی این پیوند چشم‌انداز، مدت‌هاست که مورد توجه ما بوده است. و با گذشت زمان، درک ما از اهمیت آن - و سرمایه‌گذاری ما در حفاظت از آن - تنها عمیق‌تر شده است.

چگونه علم، استراتژی‌های حفاظتی ما را هدایت کرد

ما ابتدا پس از مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ که فیشر کریک را به عنوان یک مسیر بسیار مهم برای پستانداران معرفی کرد، الهام گرفتیم تا با دقت بیشتری بر آن تمرکز کنیم. از آن زمان، POST و شرکای ما تلاش کرده‌اند تا دانش خود را در مورد نحوه استفاده حیوانات از این کریدور و شرایط مورد نیاز برای رشد آنها گسترش دهند. هر چه بیشتر یاد می‌گرفتیم، بیشتر متوجه می‌شدیم که این بخش از زمین چقدر برای بقای طولانی مدت حیات وحش منطقه خلیج فارس حیاتی است.

این دانش به ما کمک کرد تا تصمیم بگیریم از دو ملک کلیدی در امتداد نهر محافظت کنیم: فیشر بند ۶۳ هکتاری و فیشر فلتس ۳۰ هکتاری. هر دو دارای حریم ارزشمندی در کنار نهر هستند و بخشی از پازل حفظ این چشم‌انداز «آخرین فرصت» محسوب می‌شوند. معلوم شد که ما تازه شروع کرده بودیم.

امروز، ما در آستانه‌ی یک داستان حفاظت از طبیعت برجسته هستیم. به لطف تلاش‌های خستگی‌ناپذیر سازمان‌های محلی و اعضای جامعه، بیش از ۱۵۰۰ هکتار از زمین‌های کف دره که به طور دائم محافظت شده‌اند، در دره کایوت وجود دارد. اکنون، سازمان فضای باز دره سانتا کلارا با POST و شهر سن خوزه در حال همکاری بر روی طرح جامع مناطق حفاظت شده دره کایوت (CVCAMP) است - یک طرح جامع برای لاگونا سکا و سایر زمین‌های اخیراً محافظت شده در دره کایوت. ما با هم، آینده‌ی این منطقه حیاتی را شکل می‌دهیم و انتظار می‌رود در سال‌های آینده زمین‌های حفاظت شده بیشتری به آن اضافه شود.

موجودات دریایی که توسط دوربین شکار شدند

فیلم‌های جمع‌آوری‌شده توسط دوربین‌های حیات وحش در منطقه، آنچه را که ما مدت‌ها به آن مشکوک بودیم، تأیید می‌کند: فیشر کریک سرشار از زندگی است. ما چندین بابکت را که در این راهرو گشت می‌زنند، به همراه کایوت‌ها، اپاسوم‌ها و راکون‌ها ثبت کرده‌ایم. راهروی نهر همچنین برای پرندگان، از جمله پرندگان شکاری مانند شاهین‌های شانه قرمز، بادبادک‌های دم سفید و دلیجه‌ها، مهم است. این مشاهدات، نگاهی اجمالی به موجودات پویا و متنوعی که به این زیستگاه وابسته هستند، ارائه می‌دهد. ما این کار را از طریق همکاری‌های خود با سازمان فضای باز دره سانتا کلارا ، آزمایشگاه ویلمز در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، اداره ماهی و حیات وحش کالیفرنیا ، آژانس زیستگاه دره سانتا کلارا و مسیرهای حیات وحش انجام دادیم. با بودجه بنیاد گوردون و بتی مور، بابکت‌ها را از طریق قلاده‌های رادیویی ردیابی کردیم و دوربین‌های فعال‌شونده با حرکت را در سراسر دره - از جمله چندین دوربین در امتداد راهروی فیشر کریک - قرار دادیم.

مطالعه آب‌های زیرزمینی

فیشر کریک همچنین در تلاش‌های مداوم ما برای احیای لاگونا سکا، یکی از بزرگترین تالاب‌های آب شیرین منطقه خلیج، نقش دارد . می‌بینید، آب در دره کایوت هنوز از طریق یک سیستم متصل حرکت می‌کند. فیشر کریک، لاگونا سکا و کایوت کریک (که توسط مخزن اندرسون تغذیه می‌شود) همگی بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند. وقتی سطح آب در یکی پایین است، معمولاً در بقیه نیز پایین است - و همین امر در مورد آب بالا نیز صدق می‌کند. این بدان معناست که با مطالعه آب‌های زیرزمینی در دره کایوت، درک بهتری از نحوه عملکرد کل سیستم آب به دست می‌آوریم. این به ما کمک می‌کند تا سلامت این چشم‌انداز زنده را از نزدیک زیر نظر داشته باشیم.

چه خبره

با نگاهی به آینده، ما در حال همکاری با شرکای خود هستیم تا راه‌هایی برای احیا و بهبود زیستگاه در امتداد فیشر کریک شناسایی کنیم. اما با نگاهی به گذشته، مشخص است که چرا تصمیم گرفتیم اینجا تمرکز کنیم. فیشر کریک چیزی بیش از یک آبراه است - این رشته‌ای است که آینده اکولوژیکی دره را به هم پیوند می‌دهد.

با ما همراه باشید تا همچنان از این چشم‌انداز پیچیده و بسیار مهم بیاموزیم - و قبل از اینکه خیلی دیر شود، برای محافظت از آن تلاش کنیم.